DPI vs PPI: het verschil en waarom 300 dpi telt

Het korte antwoord op dpi vs ppi: PPI (pixels per inch) beschrijft een digitaal beeld of scherm en DPI (dots per inch) beschrijft hoe fijn een printer inkt neerlegt. In dagelijks gebruik worden ze als hetzelfde behandeld, en als een drukkerij om “300 dpi” vraagt, bedoelen ze eigenlijk 300 pixels per inch op het eindformaat. Waar het om gaat is het aantal pixels: vermenigvuldig het drukformaat in inches met 300 en je hebt de pixels die je nodig hebt.

Wat PPI en DPI eigenlijk meten

Een printer heeft meerdere inktpunten nodig om de kleur van één pixel weer te geven, daarom noemen printers puntdichtheden die veel hoger zijn dan 300. De twee getallen beschrijven dus verschillende dingen. Omdat ontwerpsoftware en drukkerijen “dpi” voor beide zeggen, is het veiligst elk verzoek om “300 dpi” te vertalen naar “300 pixels voor elke inch van het gedrukte stuk”.

De ene som die je nodig hebt

pixels      = inches x ppi
drukformaat = pixels / ppi

Ansichtkaart 6 x 4 in bij 300 ppi  ->  1800 x 1200 px
A4 (8.27 x 11.69 in) bij 300       ->  2480 x 3508 px
1080 x 1350 px bij 300 ppi         ->  3.6 x 4.5 in

millimeters naar inches: deel door 25.4

Draai de som om en je leert hoe groot een bestaand beeld kan worden gedrukt. Een Instagrampost van 1080 × 1350 bij 300 ppi drukt alleen scherp op 3,6 × 4,5 inch. Rek je hem uit tot A4, dan wordt elke pixel meer dan twee keer zo breed uitgerekt, en dan zien afdrukken er zacht uit. Onze gids over resolutie voor drukwerk heeft een volledige tabel met formaten.

Waarom 300 dpi voor print en 72 dpi een mythe is

300 pixels per inch is al lang de standaard voor drukwerk, omdat mensen op normale leesafstand boven ongeveer die dichtheid geen afzonderlijke pixels meer kunnen onderscheiden. Posters en banners die van verder weg worden gezien kunnen minder gebruiken, vaak 150, wat wordt behandeld in postergroottes.

Het idee dat webbeelden “72 dpi” moeten zijn komt van vroege Mac-schermen, die toevallig 72 pixels per inch toonden. Schermen negeren het dpi-label volledig; een browser of telefoon toont een beeld op basis van zijn pixelafmetingen. Een beeld van 1200 × 630 met het label 72 dpi en hetzelfde beeld met het label 300 dpi zien er op een scherm identiek uit en hebben exact dezelfde bestandsgrootte, op een paar bytes metadata na.

Resolutie is niet het enige dat verandert tussen een scherm en papier. Ook kleur verschuift, omdat schermen licht mengen en persen inkt; RGB vs CMYK legt uit wat je kunt verwachten, en verlopen drukken behandelt de gladde overgangen die het meest te lijden hebben.

dpi wijzigen voegt geen detail toe

De meeste beeldeditors laten je een nieuwe dpi-waarde typen. Wijzig je het getal zonder te hersamplen, dan blijven de pixels hetzelfde en verandert alleen het voorgestelde drukformaat. Hersample je omhoog, dan verzint de software nieuwe pixels door buren te mengen, wat het beeld groter maar niet scherper maakt. De enige echte oplossing voor een beeld met lage resolutie is een groter origineel of een ontwerp dat opnieuw kan worden gerenderd op het formaat dat je nodig hebt.

Pixeldichtheid op schermen

Schermen hebben een echte ppi: moderne telefoons stoppen veel meer pixels in een inch dan een oude desktopmonitor. Om alles leesbaar te houden tekenen ze elke CSS-pixel met twee of drie fysieke pixels. Daarom wordt een scherp webbeeld meestal geëxporteerd op twee keer het formaat waarop het wordt getoond. De browser kiest de juiste als je ze aanbiedt:

<img
  src="hero-1200.png"
  srcset="hero-1200.png 1x, hero-2400.png 2x"
  width="1200" height="600"
  alt="Spring collection hero"
/>

Verlopen en gerenderde ontwerpen ontlopen het meeste hiervan. Omdat ze geen vaste pixels hebben, kunnen ze opnieuw worden getekend op elk formaat dat een scherm of printer nodig heeft. De drukformaten van Gradiently staan al op 300 dpi, eigen formaten gaan tot 8.000 pixels en Pro exporteert tot 4K en ook SVG en pdf voor print. Voor het kiezen van formaten, zie PNG vs JPG en SVG vs PNG.