Retro fonts: lettertypen uit de jaren 70, 80 en 90

Retro fonts zijn lettertypen die de look van een vorig decennium dragen. Voor de jaren 70 betekent dat zachte, stevige schreefletters zoals Cooper Black en afgeronde geometrische schreefloze letters; voor de jaren 80 brede techno-letters, neon-inlines en pixeltype; voor de jaren 90 grunge-displaylettertypen naast de eerste fonts die voor schermen zijn ontworpen. Hieronder staan de lettertypen die elk decennium bepalen, gratis Google Fonts onder open licenties die hetzelfde gevoel geven, en hoe je ze gebruikt zodat het resultaat doordacht voelt en niet nostalgisch om de nostalgie.

Eerst een onderscheid. Een retro font is een lettertype; een retro effect is wat je daarna met de letters doet, zoals een extrusie of een verkeerd gedrukte tweede kleur. Ze werken het best samen, en retro teksteffecten behandelt de tweede helft.

Fonts uit de jaren 70: zacht, zwaar en warm

De jaren 70 hielden van gewicht en rondingen. Displaytype werd strak gezet, letters raakten elkaar bijna en schreven smolten samen tot ronde vlekken. De look kwam van fotozetwerk, dat het makkelijk maakte om letters dichter op elkaar te zetten dan loden letters ooit toelieten, en van een smaak voor alles wat vriendelijk en organisch voelde.

• Cooper Black: getekend door Oswald Cooper in de jaren 20, maar het werd het geluid van de jaren 70 op platenhoezen en winkelborden. Dik, zacht, niet te verwarren.
• ITC Avant Garde Gothic: een geometrische schreefloze letter uit 1970, beroemd om zijn strakke, overlappende hoofdletterparen in koppen.
• ITC Benguiat en Souvenir: krullerige, springerige schreefletters die aanvoelen als paperbackomslagen en titels van comedyseries.
• Windsor: een Edwardiaanse schreefletter met schuine, zware rondingen die in de jaren 70 terugkwam en bekend bleef van filmtitels.

Gratis alternatieven: Fraunces is een variabele schreefletter geïnspireerd op die zachte vroege displaylettertypen, met een ‘wonky’-as die de veerkracht toevoegt; Shrikhand is zwaar en speels; Bagel Fat One geeft je het afgeronde, opgeblazen gevoel. Zet ze in een warm palet en het decennium komt vanzelf; retro kleurenpaletten heeft meer om uit te kiezen.

Fonts uit de jaren 80: chroom, neon en pixels

De jaren 80 splitsten zich in twee richtingen. De ene was de toekomst gezien vanaf een cassettedeck: brede, vierkante schreefloze letters, chroomverlopen, horizontale snelheidslijnen en neonbuizen. De andere was het scherm zelf, waar letters werden gebouwd uit de weinige pixels die een thuiscomputer of arcadekast kon tonen.

• Eurostile en Microgramma: vierkante, brede schreefloze letters uit de jaren 50 en 60 die in de jaren 80 een vast onderdeel werden van alles wat hightech was.
• ITC Machine en zware stencilletters: de blokkerige, industriële kant van de look.
• Pixel- en bitmaptype: de fonts van arcademachines en vroege computers, waar elke letter op een raster staat.

Gratis alternatieven: Audiowide en Orbitron voor de brede technolook, Monoton voor neon-inlineletters, Press Start 2P, gebaseerd op arcadefonts uit die tijd, en VT323, gemodelleerd naar een klassieke terminal (meer in monospace-lettertypen). Pixelfonts zien er alleen goed uit op groottes die een geheel veelvoud van hun raster zijn, dus schaal ze op in zuivere stappen in plaats van naar een willekeurige grootte.

Fonts uit de jaren 90: grunge, rave en de eerste webfonts

De jaren 90 gaven letters een ruwere rand. Desktoppublishing legde fontsoftware in ieders handen, en tijdschriften en muziekposters antwoordden met versleten, gelaagde, opzettelijk kapotte letters. Tegelijk had het web lettertypen nodig die op schermen met lage resolutie werkten, en dat leverde enkele van de meest gebruikte lettertypen ooit op.

• Grunge- en versleten lettertypen: gefotokopieerde, aangetaste en overdrukte letters uit muziektijdschriften en flyers.
• Rave- en clubtype: uitgerekte, techno- en bubbelletters op flyers voor het uitgaansleven.
• Verdana en Georgia: halverwege de jaren 90 voor schermen ontworpen door Matthew Carter, met grote kleine letters en open spatiëring.
• Comic Sans: uitgebracht in 1994 en nog steeds een van de meest bediscussieerde fonts ooit.
• Trajan: een klassiek hoofdlettertype uit 1989 dat later de titel droeg van heel veel filmposters.

Gratis alternatieven: Rubik Glitch en Rubik Wet Paint voor een kapotte rand, Space Mono voor een licht technisch zinegevoel en Bungee voor luid bordtype. Voor een look die het web van de jaren 90 oproept, volstaat vaak simpelweg een schermschreefletter met felblauwe, onderstreepte links op een grijze ondergrond.

Zo gebruik je retro fonts zonder dat het op een verkleedpartij lijkt

Een heel ontwerp in een lettertype uit die tijd leest als een kostuum. Eén woord uit die tijd in een moderne lay-out leest als smaak. Het verschil is bijna altijd terughoudendheid.

1. 1

   Gebruik het retro lettertype alleen voor de kop

   Twee tot vijf woorden, groot. Retro displaylettertypen zijn getekend voor grootte en vallen uit elkaar in zinnen.

2. 2

   Combineer het met een rustig modern schreefloos lettertype

   Details, data en prijzen gaan in een gewoon schreefloos lettertype. Het contrast laat het retro lettertype bewust ogen. Lettertypen combineren heeft betrouwbare combinaties.

3. 3

   Leen de kleur van het decennium, niet alleen de letters

   Een jaren-70-schreefletter in koud blauw op wit ziet er verward uit. Zet hem op warm bruin en goud en het klopt ineens.

4. 4

   Spatieer zoals in die tijd

   Koppen uit de jaren 70 werden strak gezet; technolettertypen uit de jaren 80 breed gespatieerd. Dezelfde spatiëring aanhouden doet meer dan welk effect ook. Letterspatiëring laat zien hoe.

5. 5

   Voeg hooguit één bewerking toe

   Een extrusie of een verschoven tweede kleur maakt de look af. Twee bewerkingen op één woord is waar het in parodie doorslaat.

Retro fonts op socialposts en in merken

Retro letters verdienen hun plek als het bedrijf echt een band heeft met die tijd: een vinylwinkel, een diner, een verkoper van vintagekleding, een band. Voor iedereen anders werkt het het best als campagnestem, gebruikt voor één seizoen of één lancering, in plaats van als blijvend merklettertype. Kies je een lettertype voor de lange termijn, lees dan eerst merkfonts.

Op een telefoon hebben retro displaylettertypen meer grootte nodig dan een zuiver schreefloos lettertype, omdat hun detail ze retro maakt en detail het eerste is wat een klein scherm verliest. Geef ze iets meer dan de gebruikelijke lettergrootte voor socialposts, 100 px of meer voor een kop op een post van 1080 px breed, en controleer de post op ware grootte op je telefoon voordat je publiceert.

In Gradiently bevat de merkkit (onderdeel van Pro) een kop- en een broodtekstlettertype en kun je je eigen fontbestanden uploaden, zodat een retro kopletter en een modern tekstlettertype op elk ontwerp gepaard blijven. De letterbewerkingen, zoals Extrusie, Dubbel en Riso, voegen de afwerking uit die tijd toe zonder laagtrucs, en elke Mark houdt de woorden leesbaar door het gebied erachter te kalmeren.