Social media voor musea: tentoonstellingen, verhalen en bezoekersinfo

Goede social media voor musea doet drie dingen tegelijk: ze verkoopt de lopende tentoonstellingen, deelt de collectie op een manier die nieuwsgierig maakt en vertelt bezoekers precies wanneer en hoe ze kunnen komen. De musea die het goed doen gebruiken één huiskader voor de instelling, geven elke tentoonstelling een eigen kleurwereld binnen dat kader en behandelen bezoekersinformatie als een ontwerpsysteem in plaats van een gehaaste klus voor elke feestdag.

Tegen wie een museumfeed praat

Wees eerlijk over de doelgroepen voordat je iets ontwerpt. Elk wil iets anders van hetzelfde account, en een feed die er maar één bedient, laat de rest voorbijscrollen. Plan een mix over de maand, net als bij contentpijlers.

Een seriële look voor elke tentoonstelling

Tijdelijke tentoonstellingen zijn de blikvangers van het museum, en elk verdient een look die mensen herkennen op affiches, posts, banners en in de winkel. De truc is het kader van het museum vast te houden (plaats van het logo, lettertype, opmaak) en de tentoonstelling de kleur en sfeer erbinnen te laten bepalen. Bezoekers leren allebei: dit is het museum en dit is die expositie. Submerken legt hetzelfde idee uit voor bedrijven.

Objectverhalen uit de collectie

De vaste collectie is het grootste contentvoordeel van een museum: duizenden voorwerpen, elk met een verhaal dat niemand anders kan vertellen. Een korte carrousel rond één object beloont de nieuwsgierigen en geeft mensen een reden om hem te houden en terug te komen. Draai hem als wekelijkse serie met een vaste naam en dezelfde eerste dia, zodat volgers ernaar gaan uitkijken.

1. 1

   Dia 1: de haak

   Een vraag of een verrassende regel in het kader van de serie. “Waarom heeft deze kan twee gezichten?”

2. 2

   Dia 2: het object

   Een schone foto, heel en niet bijgesneden, met de bronvermelding eronder.

3. 3

   Dia 3 en 4: het verhaal

   Hooguit twee korte alinea’s, één idee per dia. Detailopnamen helpen.

4. 4

   Dia 5: waar je het ziet

   Zaal en verdieping, plus openingstijden. Zo wordt nieuwsgierigheid een bezoek.

Openingstijden en bezoekersinfo die kloppen

Bezoekersinformatie is de minst glamoureuze post van een museum en een van de nuttigste. Mensen zoeken ernaar, maken er een screenshot van en delen hem met wie ze bezoeken. Het gaat op twee manieren mis: hij is moeilijk te lezen of hij is verouderd. Los beide op met een vaste template die je bijwerkt in plaats van opnieuw ontwerpt.

• Openingstijden als één blok, dagen links, tijden rechts, met het laatste toegangstijdstip.
• Sluitingen en wijzigingen in hetzelfde kader met één vette regel: “Gesloten op 25 en 26 december”.
• Avondopeningen als eigen terugkerende kaart, zodat vaste bezoekers ze herkennen.
• Toegankelijkheid: drempelvrije routes, rustige uren en voorzieningen, duidelijk opgeschreven.
• Hoe kom je er: het dichtstbijzijnde station of de bushalte en waar je kunt parkeren, als dat er is.

Educatie- en gezinsposts

Leerprogramma’s vullen het gebouw doordeweeks en in schoolvakanties, maar ze strijden om aandacht met de tentoonstellingen. Noem het publiek in de eerste woorden van het ontwerp, “Voor scholen”, “Voor gezinnen”, “Cursus voor volwassenen”, zodat de juiste mensen stoppen en iedereen anders doorscrolt zonder zich iets aangesmeerd te voelen. Leraren boeken een periode vooruit, dus post schoolprogramma’s voor de periode waarvoor ze bedoeld zijn en gezinsactiviteiten twee tot drie weken voor elke vakantie.

Social media voor musea runnen als team

Conservatoren, het educatieteam, marketing en de publieksbalie hebben allemaal iets te posten. Zonder systeem krijg je vijf looks en vijf stemmen. Gedeelde templates lossen het meeste op: een tentoonstellingslancering, een objectverhaal, een evenementkaart en een bezoekersinfokaart dekken de meeste weken. Content achter de schermen van restauratoren en technici vult de rest en is vaak wat volgers het mooist vinden.

In Gradiently kan elke tentoonstelling een eigen merk onder één account zijn, met Mark, palet en lettertypen in een merkkit, terwijl het kader van het museum in gedeelde templates leeft. Met Pro geven teamwerkruimtes conservatoren editortoegang en vrijwilligers kijkerstoegang, houden opmerkingen de goedkeuring op één plek en past elke lanceringspost zich in één stap aan elk formaat aan.